نظام‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌ها

شاخص‌ها و روش شناسی

ساختار آموزش عالی در ابتدای قرن بیست‌ویکم به دلیل تقاضاهای اجتماعی جدید، تجاری-سازی، بین‌المللی و جهانی شدن دچار تحول شد. موسسات آموزش عالی برای کسب موقعیت‌های بهتر در کشور، منطقه و حتی جهان تلاش می‌کردند و این مسئله نگرانی‌هایی را در خصوص کیفیت آن‌ها ایجاد نمود. با افزایش رقابت دانشگاه‌ها بر سر منابع آموزشی، پژوهشی و مالی یک توافق بین‌المللی جهت سنجش کیفیت دانشگاه‌ها به وسیله نظام‌های رتبه‌بندی به وجود آمد. نظام-های رتبه‌بندی دانشگاه‌ها در سطوح مختلف اعم از ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی ایجاد و با استفاده از شاخص‌های گوناگون نظیر تعداد تولیدات علمی، تعداد استنادات، نسبت دانشجو به اعضای هیئت علمی، تعداد دانشجویان بین‌المللی، تعداد جوایز بین-المللی، تعداد پژوهشگران پراستناد، تعداد مقالات منتشر شده در مجلات ساینس و نیچر و… به صورت سالانه عملکرد دانشگاه‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. دراین بخش روش‌شناسی و شاخص‌های برخی از معتبرترین نظام‌های جهانی رتبه بندی دانشگاه ها قابل مشاهده است.

 وضعیت دانشگاه علم و صنعت ایران

در حال حاضر نتایج نظام­های رتبه­‌بندی علاقمندان بسیاری در سطح جهان دارد و از اقبال بالایی برخوردار هستند. طیف وسیعی از افراد اعم از دانشجویان، اعضای هیات علمی، مدیران و سیاست­گذاران، رسانه‌­های خبری، مقامات سیاسی و حامیان مالی دانشگاه­ها برای مقاصد مختلف از این رتبه­بندی­ها استفاده می­کنند. به همین جهت تعداد نظام‌­های رتبه‌­بندی، کارگا­ه‌­ها و کنفرانس‌­های مرتبط با این موضوع، بازدیدکنندگان وب­سایت رتبه‌­بندی‌ها، تبلیغات و… به طور گسترده در حال افزایش است. در این بخش وضعیت دانشگاه علم و صنعت ایران در طی سال­‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفته که در لینک هایی زیر قابل مشاهده است.

فهرست